چاره ای نیست  دلم  جار  شود ، محرمی  تا  که  علاجِ تنِ  غمبار  شود

دردها نوش همی می خورم از جورِ فراق ، می حلال است اگر مرهمِ بیمار شود

غرقِ مردابِ سکونم مددی رودِ روان ، تبِ جانکاهِ مرارت غُل و بیکار شود

پرده ای  دوخته ام  بهرِ  بتِ  افسونگر ، تا دلِ غمزده ام سرکش و عیّار شود

پای ِ خود بازکشیدم ز پسِ هرشوخی ، تا که ذوقِ هوسم غایب و ستّار شود

میگشایم درِ حاجت به عمل بر رویم ، تا مرادِ ازلی مفتخر از کار شود

رحمتِ برکتِ دریا ز منِ مسکین رفت ، آخرِ کارِ هر آنکس که ز اَغیار شود

 شه پرِ سروریم را به اسارت دادم ، تا که عزمِ وطنم پیروِ مردار شود

سالها هم سخنِ غربت و یغما گشتم ، تا که دیبایِ تنم  طعمه کفتار شود           

ترسم ازغولِ قصاوت که مرا داغ کند ، این چه افسون و فساد است ز کفار شود

ره زنان نامِ اهورا به زبان می رانند ، من ندانم که ولا کیست چه اسرار شود

طوطیان شرحِ وصالِ رُخ مهلا گویند ، ریش بادا نگه ام محوِ شبِ تار شود

زاهدان چشمِ حقیقت زخجالت بستند ، تا سرِ بیگنه بر دایرۀ دار شود

ناهیان خنجرِ قتاله به سم می شویند ، وای از این شرزه خسبیده که بیدار شود

مُرشدان مرگِ مرا حُسنِ روا می دانند ، ترسم آن روز سگ مزرعه خونخوار شود

مفتیان وسوسۀ نامِ الهی دارند ، تا که شیطان ز فریب و گنه بیزار شود

عارفان جامِ تهی را به نگاهم بستند ، حالِ دل منقلب از زهرِ مُلِ یار شود

عالمان درسِ شفا را ز ورق می جویند ، بهتر آن است که این مدرسه آوار شود

عابدان دیدۀ خود را به کرم می دوزند ، شرفِ شسته خوش آن دم که ز اشرار شود

خطبۀ حکمت و دیوانگی از یادم برد ، خوشتر آن لحظه خرد محور پرگار شود

مهرۀ بختِ خودم را به هوا اندازم ، تا چه سان افتد و زان رو به کفِ  مار شود

در سخن یادِ شجاعت به جفا می رانند ، ننگ بر همّت مردانه که بی عار شود

شوقِ بی حاصلِ عمرم به تباهی می رفت ، چاره آن است که این غافله بیزار شود

طوق ِ آزادگیم را ز مکان می کاوم ، این زمانیست که این شب زده هشیار شود

پیر فرزانۀ من در طلبِ عشقم رفت، این چه خودخواهی و عیشی ست که گُل خوار شود

از اهورای مهربان سپاسگزارم که فرصت و اجازه تجربه کردن زندگی بر روی زمین را به من عنایت و هدیه کرد و من هم با تلاش و کوششی خستگی ناپذیر با تمام نیروئی که در وجود دارم سعی خواهم کرد چگونه زندگی کردنم را به زیباترین شکل ممکن آنگونه که در توان دارم و آنچنان که پسندیده باشد و مطلوب و شایسته تقدیمش دارم.

این گلهای زیبای مریم هم تقدیم به همه دوستان عزیز و مهربان و دوست داشتنی ام که همیشه درکنار خود آشنا و صمیمی احساسشان میکنم و همدم تمام لحظات منند.

همه جور کیک هم براتون گذاشتم که بعد نگید مجید خسیسه حالشو ببرید حسابی.

آرزو می کنم دوست بداری ، صمیمی گردی ، تا همیشه مشتاق باشی ، آرزو می کنم زیبا بنگری که عاشق گردی ، آرزو می کنم دوستانِ فراوان یابی ، تا هیچگاه تنها نگردی ، آرزو می کنم اعتماد ورزی و هرگز نترسی ، آرزو می کنم نفرت تو را هیچگاه در کامِ خود نگیرد ، که مبادا ناامید گردی ؛ آرزو می کنم زندگی را آنگونه که هست بپذیری تا پُر تلاش گردی ، قوی باشی ؛ آرزو می کنم که هر لحظه را خوب بنگری ، روشن ببینی ، پژوهنده باشی ، مسئول گردی ؛ آرزو می کنم هوشیار باشی تا کردارِ خود را موردِ پرسش قرار دهی ، زلال گردی ، صادق باشی ؛ آرزو می کنم که شایسته گردی ، تا مفید باشی اما هیچگاه بر خود غره نگردی ، آرزو می کنم همیشه برنامه ای منظم در پیش روی داشته باشی تا مبادا خم شوی به بن بست رسی و ناکارآمد گردی ؛ آرزو می کنم تا شکیبا باشی که استقامت ورزی به فروتنی مزیّن گردی ؛ آرزو می کنم تا درک کنی آنان را که خطاهای بزرگ و جبران ناپذیر مُرتکب می شوند ، آنان را که قربانی می گردند ؛ آرزو می کنم که هرگز به خود رأئی مشتاق نگردی و به خودخواهی و به خود شیفتگی و به خود محوری ؛ آرزو می کنم به خود محبّت ورزی ، خود را دوست بداری به خود خدمت کنی؛ آرزو میکنم که خوب حوادث را درک کنی تا بگذاری تجربه در تو جریان یابد ، مُحکم گردی ؛ آرزو میکنم درختی بکاری ، گیاهان را شکوفا کنی ، تا با روئیدن همراه شوی ، جانوران را نوازش کنی تا به رایگان نیروئی ناب را از آنان دریافت کنی ، به پرندگان دانه دهی و به آوازشان گوش فرا دهی هنگامی که سحرگهان نغمه سر می دهند تا احساس پسندیدگی کنی باشکوه شوی ، برازنده گردی ، آرزو می کنم به ثروت برسی و قبل از آن به وسعت ، به بی نیازی ، تا غنی گردی و وابستگی روحت را به کدورت و سختی نیالاید ، آرزو می کنم رُشد کنی ، بزرگ شوی ، بالنده شوی ، گسترده گردی ، عمیق باشی ، ثمر دهی ؛ آرزو می کنم تا شادمان باشی و مادام خوشحال و لبخند را بیاموزی ، تا معنا گردی ، محبوب باشی ، خدمتگزار گردی که هرگز خسته نگردی ؛ آرزو می کنم بهترین ها را بخواهی تا دست از آموختن برنداری ، همیشه نو باشی که پاینده گردی ، پیروز باشی ، که مادام پوینده گردی ، آرزو می کنم که هیچ آرزویِ دور از دسترسی نداشته باشی.

آهنگِ زندگی جانانه می زند